Deelnemer verteld: “Mijn eerste keer kookgroep !”


Ik had het al vele keren voorbij zien komen en steeds dacht ik het lijkt mij wel wat. Het is ook nieuw. Voor mij dan, ik moet mijn 1 jarig bestaan in Hellevoetsluis nog vieren namelijk.

Ook al eens een poging gedaan mij aan te melden maar helaas steeds liep ik Nel mis dus zo maar gelaten. Vond mijzelf toen al aardig moedig.

Met de verbouwing van het buurthuis en de tijdelijke verhuizing naar Hart van Hellevoetsluis kwam het weer heel dichtbij. Ik woon daar namelijk en dus was het wel een mooie kans om eens kennis te maken met de kookclub. Ook heel veilig natuurlijk, als het niet beviel was ik zo weer thuis. Alleen de gang doorlopen.

Ik zal vast niet de enigste zijn die het moeilijk vindt ergens in een grote bestaande groep binnen te komen waar je niemand kent. Drempels lijken dan zo hoog dat een reus er nog niet overheen kan stappen en als je er langer over na denk kan hij nog hoger worden. Het slaat natuurlijk nergens op want waarom zou je zo hevig aan je zelf twijfelen?

Goed ik had mij dit keer dus opgegeven, eindelijk dan dus op naar de zaal waar het al een drukste vanjewelste is, mijzelf afvragend wie Nel zou zijn. Ook niet zo moeilijk, die mevrouw bij de tafel met papieren voor haar neus. Bingo!

Maar aanschuiven bij de nog vrij lege tafel en voor we begonnen had ik al uitgebreid iedereen aangestaard in plaats van zij mij, kijkend of ze mij niet allemaal zouden aanstaren van wie ben jij en wat kom je doen. Had ik gedacht, ze hadden wel wat anders te doen dan naar mij te zitten staren.

Ik had aardige dames aan tafel moet ik zeggen waar ik al snel mee aan het kleppen was voor we begonnen met koken. Ik kreeg samen met mijn buurvrouw een snijplank met 2 mesjes en een net uien. Ha daar had ik wat op. Thuis de Dicer opgehaald, een snijapparaat die ik inmiddels ook al jaren heb en zijn geld dubbel en dwars waard is geweest. Ook nu, binnen 1 minuut waren alle uien netjes klein gesneden. Daar achteraan nog wat paprika. Een kind kan de was doen zeggen ze dan.

Het was een beetje een chaotische rommeltje maar dat had mede met de tijdelijke verhuizing te maken. Toch was er niemand die liep te mopperen, iedereen maakte er gewoon iets moois van.

Ik liet het allemaal maar een beetje over mij heen gaan, zoiets moet settelen en er zitten mensen bij die er al 7 jaar tussen zitten van het begin af aan. Goed helpen met tafel dekken dat kan ik ook en dan is het zover en zitten we gewoon allemaal lekker te eten. Want lekker was het Mexicaanse eten en zelfs de mango salade was heerlijk. Ik lust namelijk geen mango. Dacht ik.

Er was zelfs nog een toetje ook. IJs met vruchtjes en slagroom.

Ik moest echter op tijd weer weg vanwege een afspraak, beetje verkeerd ingepland dus. Toen ik weg ging moest ik beloven de Dicer bij de volgende keer weer mee te nemen. Een volgende keer komt er zeker, staat al genoteerd.

Was het nu echt zo verschrikkelijk die eerste keer? Ach nee natuurlijk niet. Het was gewoon gezellig en voor 5 Euro een heerlijke maaltijd en een toetje en heel veel gezelligheid, waar haal je dat nog. Nou bij de kookclub dus.

Ben je ook van plan om eens mee te doen maar ben je ook zo iemand die van te voren al drempels op gaat lopen gooien. Niet doen! Meld je gewoon aan. Je krijg er zeker geen spijt van.

Groetjes, Joke

Advertenties

Een reactie is gratis en gewenst !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s