Het vergeten overzeese leed!


20180418_083746.jpg

Nederland telt veel veteranen, echter wat men niet weet maar wel verwacht dat dit alleen oudgedienden zijn uit de 2e wereldoorlog. Als vrijwilliger kom ik bij 1 van die veteranen over de grond. Verhalen over de tropen, erbarmelijke omstandigheden, sterfgevallen op jonge leeftijd en vooral de andere cultuur van onze voormalig kolonie Indonesië. Het is weer enigszins HOT. De problematiek van de Molukker haalt de kranten weer. treinkaping-bij-de-punt-vandaag-in-1742Dries van Agt weer in het nieuws, treinkapingen en de afhandeling daarvan. Pensioenen en de KNIL. Maar weet men nog steeds waarover het gaat? Strijden voor idealen, voor God en Vaderland? Als ik zeg jappen-kampen, Molukkers, de KNIL, onderdrukking, bescherming, gaat er dan nog een bel rinkelen?

Bij de meesten gaan de schouders omhoog en omlaag. Schaapachtige blikken krijgen de overhand, en de “ehhh’s en ahhh’s” zijn leidend. de meesten zijn vergeten dat Nederlandse jongeren naar overzeese gebieden gestuurd waren om daar de orde te handhaven tijdens en na de 2e wereldoorlog.

20180418_115314Nu op 18 april ben ik met een echte veteraan op stap geweest naar de reünie van zijn toenmalig onderdeel. Koos Keereweer (76) uit Hellevoetsluis, verkneukelde zich al enkele maanden over deze reünie. Zijn vrouw echter deelt zijn enthousiasme, maar de gezondheid laat haar in de steek. De domper, want gaat het nu wel door dat reisje naar ’t Harde ( nabij Zwolle). Koos, die vaak aanwezig is op vrijwilligers-evenementen, kon zijn ei niet geheel kwijt. In een goed persoonlijk gesprek waaruit zijn weemoed bleek heb ik toen toegezegd met hem mee te gaan. En zo gebeurde het dat Koos werd opgehaald. Strak in het pak, met stropdas op de 18e april om 08.30 precies. De voorpret stond in de ogen. Hij liet de uitnodiging/entreekaart zien. “Op naar de BLAUWE HAP en de Kameraden” zei hij.

20180418_115146En daar gingen we, 2 uur in de auto richting Zwolle. Gesprekken tijden het rijden, tijdens de (plas) pauzes, gewoon gezellig en leerzaam. Aangekomen bij de Tonnet-kazerne in ’t Harde bleek het vervoer naar het ontmoetingspunt niet meer te rijden. Een Invalide parkeerkaart bracht uitkomst. Met de personenauto het terrein op naar de reünie-bijeenkomst. De ontvangst was ruimhartig, Het entreebewijs werd getoond, de naam Keereweer kwam er op voor, dus … laat maar komen die verhalen en gezichten. In de zaal na de klapdeuren, een opstelling van rijen tafels. Geroezemoes en een toespraak van “De Generaal b.d” over het ontvallen van leden, de inzet tijdens de periode. Gelach steeg op en de koffie/thee vloeide rijkelijk.

Hilarisch werd het toen de letters b.d werden uitgelegd. “Bijna Dood” zo werd de werden ze uitgelegd, de werkelijke betekenis van BUITEN DIENST was ondergeschikt.

20180418_143447“Wanneer gaat die bar nu eens open” riep een andere Veteraan lachend! Hij kreeg bijval en zo werden de gesprekken en saamhorigheid een feit. Een live-bandje trad op met het genre van de Blue Diamonds, een dansje werd gewaagd met andermans partner. Een heuse foto-muur stond in de gang, snel werd er gekeken of men er op voorkwam. Souvenirs werden aangeschaft, emblemen van het onderdeel wisselden van eigenaar en natuurlijk handgemaakte beeldjes en ander tropisch materiaal werd verhandeld. Sommige items waren nogal gewaagd, er lag zelfs een heuse peniskoker uitgestald. De maat hiervan was schromelijk overdreven. “Weet jij wat dat is?” Vroeg Koos. “Natuurlijk ik zal het vermelden in het stukje!”: Beaamde ik.

20180418_131132Alarm, na een heerlijke (gekregen) Javaanse sigaar ging het woord rond dat de “Blauwe Hap” werd opgediend, het jargon voor een rijstmaaltijd. We werden keurig bediend door hofmeesters, die de borden vol stapelden met allerlei lekkers. Atjar en kroepoek ontbraken niet. 2 gangen gingen naar binnen en we hebben het ons heerlijk laten smaken.

De rest van de middag verbleven wij aan de bar gesprekken voerend met oudgedienden, de echte veteranen! Tegen een uur of 4 verlieten Koos en ik het terrein om de avondmaaltijd nog te gaan gebruiken. “Ik zit vol” zei Koos. Rekening houden met deze opmerking zijn we een lekker kopje soep gaan nuttigen in Wezep en toen de terugweg. Rond 20.00 uur bevonden we ons weer op de thuisbasis, de indrukken en foto’s koesterend van deze gezellige dag. Vol indrukken en geschiedenis! Tot volgend jaar dan maar? Jazeker, bij leven en welzijn!

Fotocompilatie: klik op foto voor werkelijke grootte

 

 

Advertenties

One thought on “Het vergeten overzeese leed!”

  1. Verslag doen van een feestje van ex staats mordenaars..

    Die hoernalisten van de presstitutie verkopen zich nog gratis ook..

    Of over een hapje en drankje..

    Hapje erbij?

    Hap je erin!

    *

    *Gehapt!

    Orde bewaken?
    Orde bewaken?

    ORDE BEWAKEN!?!?!?!?!?!?

    OOOOOOOOOOOO

    Dus dat heet zooooooooooo!?!?!?!?!?

    Allemaal doodschieten voor internationaal volksverraad!!!

    Stelletje kanonvoerhapjes..

    Jammer dat ze niet allemaal opgegeten zijn joh!!!

    Like

Een reactie is gratis en gewenst !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s